บทนิยาม “แฟชั่น”
แฟชั่นเสื้อผ้ามีเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นวัฏสงสาร เฉกเช่นเดียวกับชีวิตสัตว์โลก แตกต่างกันก็ตรงที่การเกิด แก่ เจ็บ ตาย ของสัตว์โลกเป็นเรื่องไม่จีรัง นำมาซี่งความโศรกเศร้า และไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น แต่ทุกคนกลับรู้สึกเห็นดีเห็นงามกับการตายจากไปของเสื้อผ้าแฟชั่น เฝ้ารออย่างใจจดจ่อกับการเกิดใหม่ที่จะมาทดแทน ไม่รู้หนาวรู้ร้อนกับการที่จะต้องละทิ้งเสื้อผ้าแฟชั่นเดิมๆ (ที่เพิ่งจะว่าเป็นของใหม่เมื่อ 6 เดือนก่อน) เสื้อผ้าแฟชั่นทุกตัวในตู้เสื้อผ้าแฟชั่น รองเท้าทุกคู่บนชั้นวาง ยังคงใส่ได้ดี เพอร์เฟค ไม่คับไม่หลวม แต่…ก็แค่ไม่อยากใส่ อยากหาซื้อของใหม่ที่ใส่แล้วรู้สึกมีชีวิตชีวา มั่นใจ และทำให้เราสามารถออกจากบ้านด้วยความไร้ซึ่งกังวล เข้าสังคมด้วยความปกติสุข นำพาตัวเราเกาะติดกระแสความเป็นไปในโลกรอบตัว…. ถ้าหากคุณเคยรับรู้สึกเช่นนี้…ยินดีต้อนรับสู่โลกของแฟชั่น คุณกำลังเป็นส่วนหนึ่งของระบบเสื้อผ้าแฟชั่นแล้ว
ถ้าหากวิเคราะห์ข้อความย่อหน้าที่ผ่านมา จะเห็น Key word หลายคำที่จะนำไปสู่การนิยามคำว่า แฟชั่น คำแรกคือ “การเปลี่ยนแปลง” แน่นอนแฟชั่นอยู่คู่กับการเปลี่ยนแปลง ของใหม่กลายเป็นเก่า ของเก่าถูกนำกลับมาเป็นแฟชั่นใหม่ๆ จนหลายคนตั้งข้อสังเกตว่า แฟชั่นมีวงจรวนกลับ บางคนว่าทุก 20 ปี บ้างว่าเร็วกว่านั้น ผู้เขียนเห็นว่าแฟชั่นจะวนกลับมาเร็วขึ้น เร็วขึ้นมากกว่าเดิมเรื่อยๆ จากเดิมที่เป็นร้อยๆ ปีกว่าแฟชั่นจะเปลี่ยน แฟชั่นถูกเร่งเครื่องให้เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดเจนเป็นยุคๆ ทุกๆ สิบปีในศตวรรษที่ผ่านมา และทศวรรษที่ผ่านมานี่เองที่เราได้เห็นแฟชั่นเปลี่ยนแปลงรวดเร็วขึ้น หลากหลายขึ้น จนแทบจะนิยามยุค 2000 แทบไม่ได้ใจความหลัก แต่วงจรของแฟชั่นจะช้า เร็ว จะวนกลับมาอีกเมื่อไร ไม่ใช่สาระสำคัญ เท่ากับว่าทำไมจึงกลับมา อะไรและอย่างไร
